download pdf persbericht cd 'microgynon girl'
RECENSIES
UIT: OOR
18 oktober 2005
-----
UIT: FRET, december 2005
-----
uit file under
musicfrom.nl, 31 oktober 2005
Frans Hagenaars heeft deze popplaat een prachtige sound meegegeven: sfeervol en loom. Saai wordt het nergens. Daarvoor kent de cd te veel sterke nummers en zijn de up-tempo en rustige stukken in de goede volgorde gezet. De composities zijn fraai en de arrangementen origineel met tal van hallucinerende geluiden. Zangeres Bibian Harmsen eist een hoofdrol voor zicht op. En terecht, want snotverdomme wat kan die meid zingen. De donkere dagen staan voorde deur, maar starend in het haardvuur is het heerlijk wegdromen met Emma Peel. (FRET)
De leden van Emma Peel beunen er op los. Sinds het titelloze debuut uit 2003 was zangeres Bibian Harmsen prominent te horen in de speelfilm De Passievrucht en dook duizendpoot Klaas ten Holt onder meer op in Junkie XL en Supersub. Deze tweede volwaardige cd van Emma Peel werd opgenomen met Frans Hagenaars en is een sfeervolle, lome gitaarplaat geworden met de wortels stevig in de jaren zestig. Opener The Paralax zet de toon: het is gelijk herfstachtig wegddromen als bij Mazzy Star of Yo La Tengo. Hallucinerende toeters en bellen geven een sterk psychedelisch randje en zorgen voor een onderhuidse spanning. Een lekkere sound en sterke arrangementen zijn ook wel toevertrouwd aan dit stelletjes geluidsfreaks. Een flink aantal goede songs is hun speeltuin. Sterk tweede album van Emma Peel. Als sluitstuk American Dream abrupt wordt afgekapt staren we hulpeloos naar de cd-speler. Nog maar een keer dan.
Emma Peel - MIcrogynon Girl TSR007 (OOR)
www.emmapeel.nl & www.triplesrecords.com
----
EMMA PEEL
MICROGYNON GIRL (triplesrecords.com)
Het Nederlandse Emma Peel klinkt op Microgynon Girl als de opvolger van Bettie Serveert: elegant, als een dure dame die liever luistert naar James Bond-tunes dan naar indiepop. Dat is toch de hoek waar Emma Peel uit komt, maar veel sporen laat dat niet na. What You Can Do is bijvoorbeeld een fraaie hint naar de gepolijste pracht van The Walkabouts, ook al zo'n band die steeds duurder is gaan klinken (maar daar inmiddels weer vanaf is gestapt). De arrangementen zijn zo sterk dat er maar een klein minpunt overblijft: de zang van Bibian Harmsen is niet sterk genoeg om helemaal te kunnen overtuigen. Als die in de toekomst ook sterker wordt (opgenomen), dan maakt Emma Peel zomaar kans op het maken van een echte Bond-tune, in navolging van Madonna en Shirley Bassey. Anton Slotboom
LiveXS, november 2005
----
Het is bijna een fashion statement, je band noemen naar het sixties sexsymbool uit de populaire TV-serie “The Avengers”. Het trio Emma Peel komt er mee weg, en terecht! Zo oubollig en gedateerd zoals die serie nu mag overkomen, zo innemend en tijdloos zijn de liedjes van Bibian, Klaas en Finn. Van catchy tot dromerige gitaarpop, hemelse koortjes, en op z’n tijd een flirt met lekker ouderwetse synthesizertjes. Wel jammer dat we maar liefst vier jaar moesten wachten op hun tweede cd “Microgynon Girl”
Tagrijn oktober 2005
----
Catchy gitaarpop en lo-fi liedjes van Amsterdamse band
Emma Peel is vernoemd naar het personage uit tv-serie De Wrekers, waarin ze in de jaren ’60 furore maakte als de vrouwelijke tegenhanger van James Bond. Naast het titelloze debuut zou je deze band kunnen kennen van de muziek uit De Passievrucht.
Thematisch lijken de film en het nieuwe album meer raakvlakken te hebben: Microgynon is een type anticonceptiepil en staat volgens de band symbool voor de vrije en onafhankelijke levensstijl die uiteindelijk uitdraait op eenzaamheid; een thema dat ook visueel wordt uitgedragen via 28 fotoseries van verschillende vrouwen en meisjes van alle leeftijden – te zien op exposities en op de website van de band.
Muzikaal is Emma Peel opgeschoven van een prominent geproduceerd debuut naar een live ingespeeld album zonder veel opsmuk. Met hulp van Frans Hagenaars kwam de band tot een balans tussen catchy gitaarpop en meer lo-fi liedjes, zoals het prachtige Rain met een prominente rol voor de stem van de zangeres, die warmer en gloedvoller klinkt dan op de vorige plaat. Dat abrupte einde van het laatste nummer is trouwens geen beschadiging op je cd; er is gewoon de schaar in het nummer gezet.
uit: platomania, oktober 2005